Kaç kere parçalara biliyoruz?
Beni ne zaman duyacaklar diye başlarsın parçalara ayrılmaya ilk kelimenle başlarsın. Anne demeni baba demeni duysunlar diye güzel, komik, sempatik kelimeler üretirsin farkedilmek için burda başlar parçalanma serüveni ilkokul, ortaokul, lise, üniversite, aile hayatın, arkaraşlarınla olan hayat, özel hayatın her birinde ayrı parçalara ayrılırsın ve insanlar o ayrılan parçaları da ayırmaya çalışır. Peki bu kadar çok parçalara ayrıldığını millet görse nasıl tepki verirdi. Aa baya çok parçalara ayrılıyorsun aferin mi? Derdi yoksa parçalarını birleştirmeye seninle bütün olmaya mı çalışırlar. Bence o parçalardan yararlanırlar yani şimdiki devir böyle bölünebildiğin kadar bölün aslında olumlu düşününce bu güzel bir şey herkese bir parçanı ayırmak güzel bir şey ama dikkat et o parçalar bir gün seni kesmesin. O parçalar cam olmasın yada cam olmasa bile sana cam olarak dönmesin. Kime, niye bölündüğüne, buna değip değmeyeceğine bakmalı insan ama bakıyor mudur? Bence asla hemen parçalara ayrılır yardıma koşarız. Peki parçalara ayrılsak bile o parça bizdendir hala o parçayı parçalasalar parçalandığı yeri sızlatır. Anlar mı peki insanlar bunu bence bunu anlamazlar ve anlatmalı mıyız? Evet anlatmalıyız. Biz büyükler küçüklere, yeni adım atanlara kaç kere kime kırılacağını bilmeliler. Anlatamazsak bile varlığımızı hissettirmeliyiz. Kırılsa bile o kırık parçalar kendini kesmeden elimizi uzatacağımızı bilmeliler. Hayat tecrübelerle kazanılıyor. Kimsesi olmayana hayat öğretiyor kaç kere kime paraçalara ayrıyacağını bu parçaların seni nasıl kesmeyeceğini zamanla zaman sana öğretiyor. Bir kere düşünce biri kere parçalara ayrılınca birdaha dikkat eder oluyorsun. Kopan parça senden oluyor. Canı yanan sen oluyorsun ve parçalandığınla kalıyorsun zaten seni öyle bırakanlar senin hayatında başarılı olmanı istemeyenlerdir. Mutsuz olmanı isteyenlerdir. Bunun da intikamını almanın tek yolu parçalara ayrılsan bile başarılı olmak o parçaların seni kesmediğini göstermek. O parça ne zaman ayak bileklerini keserse yürüyemem diye korkma o zaman da uçmayı öğrenir insan. Hayatta unutmayacağımız bir şey var. “Kazananlar hiç hata yapmayanlar değil, asla vazgeçmeyenlerdir.” Asla vazgeçmeyenlerden olun kaç kere parçalara ayrılırsanız ayrılın sizi kesmesin o parçalar. Bilenmeyi bilendikçe güçlü olmayı, parçalara ayrıldıkça bütün olmayı ve bütün oldukça değecek insanlar için parçalanmayı unutmayın. Hayatta sizden önemli hiçbir şey yoktur. Bir bütün olarak kalmayı beceremesekte parçalandıktan sonra hiç yara almadan çıkamasakta az yaralarla bir bütün kalmayı ayak bileklerimiz kesilse bile uçmayı öğrenmeyi bilmeliyiz. Hayatta her şey çıkar insanın karşısına seni paramparça edecek kişi de, o parçaları bir bütün yapacak kişi de. Hayatın her alanı bir tecrübedir. Sağlam tecrübeler ile sağlam adımlar atmalıyız.
Blogumu Takip Edin
Yeni içerik doğrudan gelen kutunuza iletilsin.